Een andere begeleider volgde haar, controleerde de stoelnummers nog een keer en nog een keer. Hij vroeg haar om haar instapkaart en controleerde ook haar identiteitskaart. Even stond hij verstijfd, alsof hij besloot door te gaan of terug te keren. Toen ging hij verder zonder uitleg.
Een servicekarretje rolde eerder dan verwacht naar buiten, met zijn metalen wielen fluisterend over het tapijt. Alyssa zag dat de dienbladen met de maaltijd er bovenop al verzegeld waren. De ene bediende fluisterde iets tegen de andere. Het detail voelde klein, bijna onbeduidend, maar het nestelde zich stevig in haar hoofd.