Vlakbij de kombuis leunden twee bemanningsleden dicht tegen elkaar aan en fluisterden dringend. Alyssa luisterde met moeite, maar ving slechts flarden op tussen het gezoem van luchtroosters en gelach in de verte. Hun stemmen waren strak, beheerst, het leek niet op een gewoon gesprek. Wat ze ook bespraken, het was niet voor passagiers bedoeld om te horen.
Eén zin bereikte haar duidelijk genoeg om haar te doen verstijven. “Zou hier niet moeten zijn… Waarom is ze hier?” De woorden klonken geladen met bezorgdheid toen de begeleider kort haar kant op keek. Alyssa voelde een langzame rilling over haar ruggengraat kruipen. Ze leken het niet over bagage, vracht of voorraden te hebben. Hadden ze het over… haar?