De temperatuur in de cabine daalde lichtjes, genoeg om kippenvel op Alyssa’s armen te veroorzaken. Ze trok haar jas dichterbij, zich ervan bewust hoe afgesloten de ruimte plotseling aanvoelde. De deuren waren gesloten. De ramen waren klein. De lucht leek gerecycled. Wat er ook gebeurde, er zou nu geen gemakkelijke uitweg zijn.
De stewardess keerde terug naar Alyssa’s rij. Haar gezicht stond strak, de urgentie van eerder was verscherpt tot iets dat meer op angst leek. Ze sprak niet. Ze glimlachte niet. Haar aandacht ging meteen naar het stoelnummer, alsof ze een ingewikkeld wiskundig probleem probeerde te begrijpen.