Het omboeken was gebeurd zonder dat ze ook maar iets had aangeraakt. Geen agent. Geen gesprek. De ene reisroute verving de andere in een paar seconden, alsof de beslissing al was genomen. Ze herinnerde zich dat ze naar het scherm staarde, tevreden over hoe weinig ze betrokken was geweest bij haar eigen verplaatsing van het ene vliegtuig naar het andere.
De stoeltoewijzing verscheen onmiddellijk. Definitief. Niet onderhandelbaar. Er was geen vraag om te kiezen, geen optie om aan te passen. Gewoon een nummer dat met stille autoriteit op zijn plaats werd gezet. Alyssa herinnerde zich een flikkering van verbazing over het feit dat ze niet kon kiezen; ze had het toen genegeerd. Nu leek het alsof de stoel met een reden was gekozen.