De gewelvenkamer zag er verstoord uit. De stalen kist bleef op slot, maar de grootboeken lagen verspreid, bladzijden gescheurd en vochtig. Iemand had wanhopig gerommeld, op zoek naar iets specifieks maar blijkbaar niet gevonden. Het zware slot van de kist glinsterde nog intact en bewaakte de geheimen die de kapitein ooit had verborgen.
Rowan merkte een bekende ronde groef op het deksel van de kluis. Hij plaatste het medaillon in de groef en het paste perfect! Hij aarzelde en besefte dat dit moment een onomkeerbare stap betekende. Het openen van de kist zou een grens overschrijden en hem binden aan de waarheid die in het koude stalen omhulsel verborgen lag.