De resultaten lieten op zich wachten, waren onzeker, zei hij. De tijd rekte. “Ik wilde je niet onnodig bang maken. Niet eerder dan nodig,” gaf hij toe. Angst had hem geleid, geen verraad. Ze herkende de impuls, ook al maakte het haar boos.
Hij plande methodisch de slechtste uitkomsten. “Ik dacht dat als het slecht zou aflopen,” zei hij, “jij het wel zou redden.” Hij beschreef zijn plan rustig. Ze hoorde liefde onder de logistiek. Toch had de planning haar buitengesloten. Alleen voorbereid, had hij zorg omgezet in geheimhouding en verantwoordelijkheid in isolatie.