Oliver haalde nog eens diep adem en dook er meteen in. “Kijk, Anna, ik ga bot zijn, want er is geen andere manier om dit te zeggen. Ik heb redenen om aan te nemen dat Michael een dubbelleven leidt – dat hij je bedriegt”.
De woorden hingen als een donkere wolk in de lucht en wierpen een schaduw over de vrolijke sfeer die hen omringde. Anna staarde Oliver aan, haar ogen zochten zijn gezicht alsof ze op zoek was naar een teken dat dit allemaal een grap was, een nare droom waaruit ze snel zou ontwaken. Maar de oprechtheid in Olivers ogen vertelde haar dat dit allesbehalve een grap was.