“Clare,” zei hij, de warmte net genoeg verdunnend om op te merken. “In paniek raken helpt niet. Laten we eerst deze avond doorkomen. Ik handel de politie wel af. De rest regelen we morgenochtend wel.” Afhandelen. Het woord viel haar zwaar. Het gesprek eindigde voordat ze iets anders kon zeggen.
Clare vertelde hen opnieuw dat de drugs niet van haar waren. Ze zei het eerst langzaam, haar woorden zorgvuldig kiezend, zoals je doet als je weet dat te emotioneel zijn de dingen alleen maar erger maakt. Ze legde uit dat ze nooit iets illegaals had gebruikt.