Achter hen mompelde een begeleider: “Nu is het jouw probleem. Het is niet alsof we je niet gewaarschuwd hebben,” met een vermoeide lach. Sam reageerde niet. Hij hield zijn aandacht bij de hond, die buiten de veilinghal kleiner leek, ontdaan van zelfs de illusie van kracht.
Sam leidde de hond naar zijn auto. Elke stap leek moeizaam en ongelijk. De hond bewoog alsof hij al gewond was, één kant begunstigend en vaak pauzerend. Sam vertraagde zijn tempo zonder commentaar, instinctief aanpassend aan wat de hond aankon.