Dit was geen angstig dier dat zich aanpaste aan veranderingen. Angst verklaarde de zwakte, het trillen en het instorten niet. Wat er ook mis met hem was, het zat dieper dan zenuwen of geheugen. Het zat in zijn lichaam geschreven en het zat er al een tijdje.
Thuis braakte de hond vrijwel onmiddellijk nadat hij water had gedronken. Hij probeerde het minuten later opnieuw en moest weer overgeven. Sam maakte zwijgend schoon, zijn hart zonk toen het patroon zich herhaalde met een verontrustende consistentie.