Eten interesseerde hem helemaal niet. Hij snuffelde aan de kom, draaide zich om en ging in de buurt liggen, alsof eten meer energie kostte dan hij kon missen. Sam liet de kom staan in de hoop dat de tijd zou helpen.
In plaats daarvan begonnen zijn spieren te trekken. Eerst kleine spasmen, daarna meer zichtbare trillingen langs zijn schouders en benen. Sam keek nauwlettend toe, telde zijn ademhalingen en voelde de stille paniek zich opbouwen achter zijn ribben.