Er was altijd eerst een vraag. Eén die onschuldig klonk. Eentje die mensen negeerden omdat een eerlijk antwoord moeite, verantwoordelijkheid en risico’s zou kosten. Sam had geleerd om meer op die eerste vraag te vertrouwen dan op elke ontkenning die erop volgde.
Toen kwam het patroon. Gelijksoortige symptomen. Soortgelijke taal. Vergelijkbare uitkomsten. Genoeg herhaling om te suggereren dat het eerder opzet dan toeval was. Sam had hele onderzoeken gebaseerd op minder dan dit, en hij voelde de oude instincten ontwaken.