Daarna stopte Sam met het vormgeven van gebeurtenissen en begon ze te volgen. Rechtszittingen. Veilingen. Vergaderingen van regelgevende instanties. Plaatsen waar macht zich achter procedures verborg en kwaad vermomd werd als protocol. Kijken werd veiliger dan spreken, ook al voelde het nooit goed.
Hij leerde opnieuw luisteren. Niet naar officiële verklaringen, maar naar pauzes. Niet naar verklaringen, maar naar reacties. Hij ontdekte dat de waarheid nog steeds naar boven kwam, maar dan indirect, eerder in gedrag dan in woorden.