Mara stond achteraan in de balzaal op het dak terwijl haar broer, Ethan, “Lattice” introduceerde als een klein sensorapparaat gekoppeld aan software die machinestoringen voorspelt voordat ze uitvallen. Hij noemde het een “luistersysteem” voor fabrieken. Investeerders klapten en juichten de toekomst toe.
Een man in een net pak kwam grijnzend dichterbij. “Nog steeds bezig met je kleine hobby, terwijl je broer het echte werk doet?” vroeg hij, luid genoeg voor gelach in de buurt. Mara glimlachte alsof het niet stak. Aan de andere kant van de kamer rustte Sloane’s hand op Ethan’s arm, standvastig en bezitterig.
Ethan tilde het demotoestel op en de kamer werd stil. Een groen statuslampje knipperde, klaar. Mara’s maag kromp ineen. Het was bijna tijd. Dat lampje betekende dat het systeem klaar was om een geldige sleutel te accepteren. De kernfuncties van Lattice zouden alleen werken bij haar validatie en het was tijd om ze te laten zien..