Vance voelde woede opkomen, maar daaronder lag een pijnlijke vertrouwdheid. Adam had ooit iets soortgelijks gezegd – over het vertrouwen in de verkeerde dingen. Systemen. Signalen. Mensen. Vance had het verworpen.
“Hoe kom je aan het kompas?” Vroeg Vance. Liam slikte. “Ik ben daarna naar de plaats delict gegaan,” zei hij. “Niet meteen. Een paar uur later, maar voordat de politie kwam. Zulk nieuws horen we intern vrij snel. Ik bleef in de schaduw. Er waren nog sporen op de slagboom. Stukjes glas.”