“Heeft hij ooit een andere naam gebruikt?” vroeg de oudere agent. De vraag trof haar als een fysieke klap. Sandra staarde hem verbijsterd aan. “Ja,” fluisterde ze. “Hij heeft zijn achternaam veranderd in de meisjesnaam van zijn moeder.” De agent gaf geen commentaar, maar ze kon het niet helpen dat ze toen een scheur van twijfel voelde. Zijn uitleg leek te gemakkelijk.
“Heeft hij ooit gereisd naar-” de agent noemde de onbekende stad uit de brieven, “voor werk of anderszins?” Sandra schudde snel haar hoofd. “Nee. Ik weet het zeker.” Maar twijfel krulde door haar woorden, waardoor ze dunner werden. De agenten deelden een subtiele blik van deels bezorgdheid, deels bevestiging die haar adem deed haperen in haar borstkas.