“Ik weet het,” mompelde hij. Hij probeerde het opnieuw en gooide nog een snee dichterbij. Toen gebeurde het: een plotselinge, gewelddadige grom kwam uit Shira’s keel en ze deed een stap naar voren. Haar klauwen boorden zich in het vuil, haar tanden ontbloot en haar staart zwaaiend. Lily deinsde terug en greep haar vaders arm vast. “Ze is boos!” Ethan stapte snel achteruit en hief beide handen op.
“Oké, oké,” zei hij, met vaste stem. “We zijn klaar hier. Niemand beweegt.” De andere bewaarders verstijfden, de spanning hing dik in de lucht. Shira ging niet verder, maar deinsde ook niet achteruit. Haar borstkas zwol aan, het rommelende gegrom ging door als een motor die weigert te stoppen. Op dat moment merkte Caleb het op. “Ethan,” zei hij zachtjes, terwijl hij wees. “Kijk naar haar zij.”