Ze keken opnieuw naar de beelden. Deze keer, toen Shira zich in de hoek terugtrok, krulde haar lichaam beschermend om de vorm heen. Toen werd het scherm donker en blokkeerde ze het zicht van de camera volledig. “Nou?” Vroeg Caleb uiteindelijk. “Wat is nu het plan?” Ethan rechtte zich. “We hebben iemand nodig die ze vertrouwt. Iemand die haar in beweging kan krijgen zonder haar weer te laten schrikken.”
Hij draaide zich naar de deuropening en haalde zijn telefoon al tevoorschijn. “Er is maar één persoon die ik ken die dat kan, Margaret Hayes. Zij heeft Shira opgevoed als welp.” Caleb herkende de naam, hij had haar gezien op oude foto’s die bij het bezoekerscentrum hingen. “Denk je dat ze komt?” Ethan knikte. “Als ze hoort wat er gebeurt, komt ze wel.”