“Nog geen centimeter,” zei Ethan. “Ze zit in dezelfde hoek. Wat ze ook bij zich droeg, het ligt er nog steeds.” Margaret paste haar handschoenen aan, haar bewegingen ongehaast. “Laten we dan kijken wat er aan de hand is.” Caleb bestudeerde haar, er was niets aarzelends aan haar te zien. Zelfs Lily viel stil toen Margaret met knarsende laarzen over het grind naar het hek liep.
Bij het hek pauzeerde ze. De lucht rook vaag naar ijzer en stro. “Je zei dat ze gespannen was?” vroeg ze over haar schouder. “Grommen als er iemand in de buurt komt,” bevestigde Ethan. Margaret knikte alleen maar. “Mooi zo. Dat betekent dat ze nog vechtlust in zich heeft.” Ze stapte door het diensthek voordat iemand bezwaar kon maken.