Het kleine wezentje slaakte een zwakke, schorre kreet. Zijn pootjes trilden, zijn vacht was mat en dun. “Breng haar naar de dierenarts, nu!” Blafte Margaret. Twee assistenten haastten zich naar voren en begeleidden Ethan naar de kliniek terwijl Margaret het hek achter hen sloot. Shira had zich al in haar hoekje teruggekruld, haar massieve gestalte wegzakkend in het stro.
Haar ogen fladderden een keer voordat ze in een uitgeputte slaap viel. Lily drukte een hand tegen het glas, haar stem trilde. “Ze beschermde het.” Caleb keek haar aan en corrigeerde haar voor één keer niet. De lichten van de dierenkliniek brandden nog lang na.