Lily fronste. “Hoe heeft Shira haar eigenlijk gekregen? Tijgers en vossen zijn geen… vrienden.” Ethan hurkte naar haar toe. “We hebben de beelden nog eens bekeken. Dat gebrul dat we vrijdag hoorden, waar iedereen van schrok, dat was toen ze de kit van de rotsen trok. De jongere tijgers moeten hem gevonden hebben terwijl hij rondzwierf in de buurt van hun voederplaats. Shira greep in voordat ze erbij konden.”
Caleb fronste zijn wenkbrauwen. “Dus sindsdien bewaakt ze het?” Ethan knikte. “Ja. Ze moet gedacht hebben dat het van haar was om te beschermen. Maar daar al die tijd liggen, niet eten, gewoon veilig houden… het kostte hen bijna allebei de kop.” Hij ademde diep uit en schudde zijn hoofd. “Maar goed dat we het gepakt hebben.” Lily’s ogen verzachtten. “Ze is dapper.” Ethan glimlachte.