Nina opende haar laptop in het café en ademde langzaam. Drie weken waren teruggebracht tot negentien dagen; de stemming was “voor de efficiëntie” vervroegd Ze ordende haar aantekeningen in een tijdlijn. Haar scherm gloeide van de cijfers, maar het verhaal miste nog steeds één noodzakelijk ding – solide bewijs.
Die avond kwam er een e-mail binnen van een onbekend adres. “Je hebt het niet verkeerd,” stond er. “Maar je ziet niet alles.” Bijgevoegd waren vage foto’s van interne memo’s met de titel “Prolonged Placement Review Een laatste regel in platte tekst: “Kijk naar de bijlage. Daar verbergen ze het echte doel.”