Jessa kwam aan in hun gebruikelijke hoekje, kleiner kijkend. “Ze zijn bij de directeur van het asiel langs geweest,” zei ze. “Ze zeiden dat ik een ‘storende invloed’ ben en misschien een evaluatie nodig heb als ik de media blijf benaderen. Nog één klacht en ze zullen opnieuw bekijken of ik in aanmerking kom voor een bed.” Nina’s maag zakte naar beneden. De waarheid droeg nu een dak boven Jessa’s hoofd.
“Ik kan je niet vragen om te kiezen,” zei Nina. Jessa glimlachte flauwtjes: “Je vraagt het niet. Dat doen zij.” Ze haalde de schikkingsbrief weer tevoorschijn. “Teken dit, krijg huurgeld. Of blijf praten, blijf buiten. Jouw verhaal doet die weegschaal doorslaan.” Er hing een stilte. Jessa had al gekozen, maar de inzet steeg snel.