Thuis controleerde Nina alles. De directeur was twee jaar geleden met pensioen gegaan. De tip van de caseworker was een dood spoor, bedoeld om één gezicht de schuld te geven, niet het beleid. Het echte ontwerp lag bij Regional Compliance and Oversight – hetzelfde kantoor dat bij elke audit als “voorbeeldig” werd geprezen. Iemand wilde een zondebok, geen hervorming.
Nina’s ethische hoorzitting kwam over twee dagen. Haar netwerk eiste dat ze geen namen noemde en alleen openbare documenten aanhaalde. Maar het trainingsdossier was intern. Zonder dat zou het verhaal ineenstorten in een toeval. Met het dossier zou ze ontslagen worden. Nog tien dagen tot de stemming. Ze ijsbeerde, keuzes knaagden aan haar.