“Ik heb tijdens de Tweede Wereldoorlog gediend,” zei hij rustig. “Maar mijn rol was niet het soort waar ik over kon praten. Zelfs nu voelen delen ervan alsof ze bij een heel ander leven horen.” Zijn toon was niet opschepperig, maar vermoeid en gevormd door jarenlang onuitgesproken gewicht te dragen.
Elise voelde de randen van iets ingewikkelds ontrafelen. Ze moedigde hem zachtjes aan zonder druk uit te oefenen. De veteraan ging verder en legde uit hoe hij jarenlang van opdracht had gewisseld, vaak zonder te weten waar hij nu weer heen zou worden gestuurd. Elise gokte dat hij voor de geallieerde inlichtingendienst had gewerkt.