Hij antwoordde eerst niet. Zijn mond ging open en weer dicht, wanhoop flikkerde over zijn gezicht. Het vliegtuig zoemde om hen heen, onbewust. Elise stak instinctief haar hand uit naar zijn arm, ze wist niet hoe ze iemand die zo stil aan het aftakelen was in bedwang moest houden.
Zijn stem klonk laag en gespannen. “De bijbel… zat er een geperste bloem tussen de bladzijden?” vroeg hij. “Of een briefje, klein gevouwen, maar één regel?” Elise bevroor. Ze had het nooit over die details gehad. Alleen zij en haar vader wisten ervan. Als ze al een flauw vermoeden had, dan groeide dat nu uit tot een zekerheid.