Hij stapte tussen hen en Emma in, zijn lichaam stevig, onmiskenbaar blokkerend. De kamer werd stil. “Emma? Waarom is hij…” fluisterde haar moeder. “Hij is in orde,” zei Emma snel, terwijl ze een hand op Rex’ rug legde. Zijn spieren stonden strak onder haar handpalm. “Hij is getraind om waakzaam te zijn, ik denk dat de drukte niet helpt.”
Op haar commando stapte Rex langzaam achteruit, maar zijn ogen bleven op haar moeder gericht tot ze zich verwijderde. Een paar minuten later stak Daniel zijn hoofd naar binnen. De partner van de bruidegom. De getuige. Een van hen. Een agent op een politiebruiloft.