De motor van de sedan brulde tot leven, de banden piepten toen Douglas de auto agressief in zijn achteruit zette. De politieauto was net aan de kant gaan staan, waardoor Valorian uit de achterbank kon springen. De hond aarzelde geen moment. Toen hij de sedan met zijn meisje erin weg zag schieten, zette hij een sprint in; zijn verbonden poten gleden over het gladde asfalt terwijl hij de verdwijnende auto door de donkere straat probeerde achterna te jagen.
„Hij neemt haar mee! Hij ontsnapt!” schreeuwde Elena, terwijl ze naar de patrouillewagen van rechercheur Vance rende die met piepende banden tot stilstand kwam. Vance verspilde geen seconde. Hij gooide het achterportier open en floot scherp. Valorian, die besefte dat hij de motor niet kon ontlopen, draaide zich om en sprong op de achterbank, onmiddellijk gevolgd door Elena.
De sirenes van de politieauto barstten uit in een oorverdovend gehuil; de blauwe en rode zwaailichten weerkaatsten in de stortregen terwijl ze in een wolk van opspattend water de parkeerplaats van het ziekenhuis uit scheurden. Douglas lag een kwart mijl voor hen en slalomde met een wanhopige, dodelijke roekeloosheid door het verkeer.