Zes jaar lang was Birch Street het mooiste stukje van Danny Mercers route. Het was niet alleen de rustige, met bomen omzoomde straat, maar ook het huis aan het einde ervan. Daar woonde de 84-jarige Leon Novak, een gepensioneerde timmerman die samen met Danny’s overleden vader bij de marine had gediend. Nadat papa was overleden, nam Leon de rol van familielid op zich.
Of het nu regende of de zon scheen, de oude man zwaaide altijd vanaf zijn veranda en zette een koud flesje water op de houten reling. „Jullie vergeten te drinken,” zei hij dan met een droge glimlach. Danny was net terug van een week vakantie in Florida en worstelde zich door zijn eerste dienst sinds zijn terugkeer, midden in een hevige sneeuwstorm in december.
De verwarming van zijn bestelbusje deed nauwelijks zijn werk, zijn laarzen waren doorweekt en zijn schouders deden pijn van het zware vrachtwerk. Toch kreeg hij weer moed toen hij Birch Street naderde, vol verlangen om Leon weer te zien. Maar toen hij de hoek omging, verdween zijn glimlach. Het huis stond er donker, koud en vreemd stil bij in de opkomende storm.