Parkwachter vindt enorm nest in het bos, en dan kijkt hij erin

Brian vouwde het verweerde papier open. Onder het felle licht staarde een korrelige foto hem aan. VERMIST: RUTH HARPER. Voor het laatst gezien twee jaar geleden. Brians gedachten raasden, zijn hartslag bonkte in zijn oren. De realiteit van de situatie veranderde snel in iets gruwelijks. Dit was geen kraakpand. 

Was er iemand ontvoerd? Was het wezen dat de duisternis in was gevlucht een moordenaar, die hierboven een vrouw gevangen hield? Hij keek weer naar het jachtmes op de tafel, waarop de dikke, donkere vloeistof glinsterde. De gedachte aan wat er in deze afgelegen houten kist zou kunnen zijn gebeurd, deed hem misselijk worden.

Voordat Brian kon bedenken wat hij nu zou doen, schokte er een zware, doffe dreun door de vloerplanken. Het hele gebouw kraakte. Hij leunde over de rand van het platform en richtte zijn zaklamp naar beneden. De donkere gestalte was teruggekeerd naar de voet van de boom.