Een plotselinge reusachtige golf bracht deze duiker van haar koers af — haar sonar bracht iets onmogelijks aan het licht

De zware cameraconstructie daalde soepel af naar de diepte. In de krappe cabine zat Aris met zijn ogen strak op de monitor gericht, terwijl het levendige blauw van de oceaan vervaagde tot grijs, vervolgens tot schemering, om uiteindelijk op te gaan in de totale, angstaanjagende duisternis van de afgrond.

"We passeren drieduizend voet," mompelde Aris, terwijl haar vingers boven de bedieningsknoppen van de lier zweefden. ‘De watertemperatuur daalt tot bijna het vriespunt. De druk bedraagt meer dan honderd atmosfeer.’ Plotseling kwam de luidspreker van de onderwatermicrofoon met een knetterend geluid tot leven, gevolgd door een golf van ruis. Een laag, zwaar geluid weerklonk door de kleine ruimte – een diepe, pijnlijke kreet van schurende wrijving die de hele oceaan leek te laten trillen. 

Het klonk alsof reusachtige, oeroude ribben kromden onder een onmogelijk gewicht, gevolgd door een hol, laagfrequent gerommel dat via de houten vloerplanken onder hun laarzen door trilde. Marcus voelde de haartjes op zijn armen rechtop gaan staan. ‘Wat in godsnaam maakt dat geluid?’ ‘Het klinkt alsof iets zich over de oceaanbodem voorttrekt,’ fluisterde Aris, terwijl hij de geluidssterkte op maximaal zette.