Eigenwijze vrouw weigert tas van stoel te halen en krijgt een lesje

Jessica leunde tegen de metalen paal en haalde diep adem; het voelde alsof ze die adem al sinds het instappen had ingehouden. Toen ze naar de zitbank keek, zag ze iets ongelooflijks: omdat het bekertje van de tas was gestuiterd en rechtstreeks in de schoot van de vrouw was beland, was het vinyl kussen van de zitbank zelf helemaal droog en onbeschadigd gebleven.

"Nou," zei de man met de aktetas met een brede grijns, terwijl hij naar de wijd openstaande zitplaats gebaarde. "Ik geloof dat jij als eerste om die zitplaats hebt gevraagd." Jessica glimlachte en deed een stap naar voren, maar bleef toen even staan. Vlak achter haar in het gangpad stond een oudere vrouw die zwaar leunde op een houten wandelstok en er volkomen uitgeput uitzag.

Jessica aarzelde even, deed een stap achteruit en wees naar de oude vrouw. „Nee, alsjeblieft, neem jij het maar...” Voordat de bejaarde vrouw kon weigeren, stapte de man met de aktetas het gangpad op en wees naar zijn eigen vrijgekomen stoel aan de overkant. „Neem ze allebei maar! Er is nu genoeg ruimte voor iedereen.”