Tiener komt het ziekenhuis binnen met een schoenendoos — het personeel is stomverbaasd over de inhoud

Het ochtendlicht begon al door de ramen van het ziekenhuis te schijnen toen Daniels terugkwam. Noel zat daar met een kopje koffie uit de automaat, waar hij nauwelijks van had gedronken. ‘De vrouw heet Marissa,’ zei de agent. ‘De man die haar volgt, is de vader van Lily.’ Noel keek onmiddellijk op. Daniels was voorzichtig met de details, maar het basisverhaal was eenvoudig. Marissa had geprobeerd bij hem weg te komen na weken van bedreigingen en angstaanjagende confrontaties.

“Ze zag zijn auto buiten bij jullie tankstation staan,” legde Daniels uit. “Ze dacht dat hij haar daarheen was gevolgd.” Noel staarde naar zijn koffie. ‘Dus heeft ze Lily in de doos gestopt?’ ‘Ze had een plek nodig waarvan ze dacht dat hij de baby daar niet zou vinden.’ Het tankstation was goed verlicht, bemand en bewaakt door camera’s. Maar wat nog belangrijker was: Marissa had het bord van het ziekenhuis in de buurt gezien. Ze dacht dat Noel hulp zou kunnen halen als er iets mis zou gaan.

“Was ze van plan terug te komen?” vroeg Noel. Daniels knikte. Marissa was opzettelijk weggegaan, zodat de man haar zou volgen in plaats van het station binnen te gaan. Toen ze eenmaal bij het busstation was aangekomen, ging ze meteen naar de beveiliging. Maar de politie had haar daar vastgehouden terwijl ze uitzochten wat er was gebeurd. Ook haar telefoon was tijdens de confrontatie achtergebleven. „Ze vraagt al die tijd naar Lily,“ zei Daniels. Noel keek door de deuren van de afdeling. „Weet ze dat ze hier is?“ „Nu wel.“