Visser vond metalen balletjes in zijn visfuik, bracht ze naar een winkel en de expert schrok zich rot!

Het besef trof Randy als een fysieke klap, waardoor hij volledig buiten adem raakte. De vreemde metalen bollen die hij met veel moeite uit zijn glibberige val had geworsteld, waarmee hij zijn boot had gedeukt, die hij door de stad had gesleept en waarmee hij op zijn stalen aambeeld had geslagen, waren actieve, onvoorspelbare wapens. Het fluitende geluid kwam niet van ontsnappende lucht – het was de interne vertraagde ontstekingslont die actief afbrandde in de richting van een lading militaire springstoffen.

Binnen enkele minuten werd de stilte in het stadje doorbroken door het gehuil van sirenes. Politieauto’s kwamen aan beide uiteinden van het blok met een schok tot stilstand en blokkeerden de straat met knipperende rode en blauwe zwaailichten. Randy en Arthur werden gesommeerd zich verder achter de veiligheidszone terug te trekken toen een zware, gepantserde truck van de explosievenopruimingsdienst bij de stoeprand tot stilstand kwam.

Twee technici, gekleed in enorme, dikke bomopruimingspakken, stapten uit het voertuig. Met zware beschermingsuitrusting in hun handen liepen ze langzaam de trap op, richting de fluitende doos op Arthurs veranda. Randy stond rillend achter een politieauto; zijn handen trilden oncontroleerbaar toen hij zich plotseling de vijf overgebleven bollen herinnerde die volkomen onbeheerd op het dek van zijn boot bij de stadspier lagen.