Ze dacht dat haar kip dit PIEKLEINE ei had gelegd, maar wat eruit kwam, verraste haar!

Tegen de ochtend was de nerveuze spanning nog maar nauwelijks weggeëbd. Maggie keerde terug naar het kippenhok met een klein houten mandje in haar handen, om te kijken of de schrik Goldie ervan had weerhouden haar langverwachte ei te leggen. Ze duwde de broedende kip voorzichtig opzij om in het diepe stro te zoeken.

Diep in het nest lag een ei, maar het was helemaal niet zoals het hoorde. Maggie pakte het op, in de verwachting de koude, harde schaal van een gewoon bruin kippenei te voelen. In plaats daarvan zakten haar vingers een beetje weg in een dun, leerachtig oppervlak dat duidelijk warm en enigszins buigzaam aanvoelde.

Het was piepklein, amper een fractie van de normale grootte, en het gaf mee onder lichte druk tussen haar duim en wijsvinger. Ze hield het tegen het ochtendlicht en overtuigde zichzelf ervan dat de hevige paniek als gevolg van de aanval door de dingo op de een of andere manier ervoor had gezorgd dat Goldies lichaam een misvormd exemplaar zonder schaal had voortgebracht.