Ze dacht dat haar kip dit PIEKLEINE ei had gelegd, maar wat eruit kwam, verraste haar!

Om 2.00 uur ’s nachts doorbrak een wild gekrijs de tropische stilte. Maggie ging rechtop in bed zitten, haar hart bonkte tegen haar ribben. Krijsende vleugels en zware dreunen deden het houten frame van het verre kippenhok buiten rammelen. Ze pakte haar zware zaklamp en een hooivork van de veranda en sprintte op blote voeten over het natte gras de vochtige nachtmist in.

De lichtstraal sneed door de duisternis. „Wegwezen!” schreeuwde ze, terwijl ze het felle licht op het gaas richtte. Er viel onmiddellijk stilte. Wat het hout ook had laten rammelen, het was verdwenen, opgeslokt door het dichte struikgewas van het regenwoud nog voordat ze ook maar een bewegende schaduw had kunnen zien.

Maggie maakte de deur open; haar handen trilden hevig terwijl ze met de zaklamp naar binnen scheen. Goldie zat plat tegen de hoek gedrukt en kakelde verwoed, maar gelukkig was geen van de vier kippen dood. Het nachtroofdier was met lege handen de donkere jungle-nacht ingevlucht.