Hij dacht dat hij een misdrijf in volle gang aan het filmen was… maar wat er daarna gebeurde, had hij absoluut niet verwacht

De regen kletterde zo hard tegen de dubbele beglazing van de Taco Bell in Mobile, Alabama, dat het klonk alsof er handenvol grind tegen het glas werden gegooid. Jason zat alleen in een hoekje achterin, met zijn handen om een lauwe frisdrank geklemd, en staarde lusteloos naar het natte asfalt buiten. De zware glazen voordeur zwaaide open, waardoor een vlaag vochtige wind en twee jonge jongens binnenkwamen.

Ze waren doorweekt. De oudste jongen, amper dertien, droeg een te grote grijze hoodie die door het gewicht van het opgenomen regenwater doorhing. Naast hem rilde een negenjarige jongen hevig, terwijl hij een bekraste blauwe plastic koelbox tegen zijn borst geklemd hield. Ze zagen er klein en uitgeput uit, en pasten totaal niet bij deze stormachtige doordeweekse avond.

Jason zag hoe ze bij de vuilnisbakken koortsachtig met elkaar fluisterden, terwijl ze de stille eetzaal afspeurden. Waar waren hun ouders? Voordat Jason die gedachte kon verwerken, zwaaide de deur voor de tweede keer open. Een lange, breedgeschouderde man in vervaagde legerkleding en zware gevechtslaarzen stapte naar binnen. Hij keek niet naar het menubord. Zijn blik richtte zich direct op de nek van de kleine jongen.