Hij dacht dat hij een misdrijf in volle gang aan het filmen was… maar wat er daarna gebeurde, had hij absoluut niet verwacht

Er liep een rilling over Jasons rug. De man bewoog zich met een verontrustende, weloverwogen stilte – langzame, precieze stappen die ondanks zijn zware laarzen bijna geen geluid maakten. Zijn gezichtsuitdrukking bleef volkomen onleesbaar, alsof hij uit steen was gehouwen. Hij zette drie weloverwogen stappen de kamer in en bleef plotseling stilstaan, waarbij hij zijn brede gestalte precies tussen de kinderen en de enige uitgang plaatste.

De jongens hadden er geen idee van. Ze liepen van tafel naar tafel, met kleine plastic zakjes zelfgebakken koekjes uit hun koelbox in de hand, en probeerden wanhopig die aan de paar verspreid zitende gasten aan de man te brengen. Hun stemmen gingen ten onder in het gedonder buiten. De man bestelde niets te eten. Hij stond bij de ingang en volgde met zijn donkere ogen elke beweging die de jongens maakten.

In Jasons hoofd spookten allerlei vreselijke scenario’s door zijn hoofd. Was dit een geval van mensenhandel? Een uit de hand gelopen vluchtpoging? De man zag eruit alsof hij een militaire opleiding had genoten, maar zijn uiterst geconcentreerde stilzwijgen kwam in Jasons angstige ogen als een roofdier over.