Langzaam stak de man zijn rechterhand diep in het borstzakje van zijn tactische jas. Zijn vingers bleven een lang, zenuwslopend moment verborgen in de donkere stof. Jason kon niet zien wat hij vastgreep, maar de blik van de man bleef strak op de rug van de negenjarige gericht. Hij schatte de afstand in en berekende iets in zijn hoofd.
De oudere jongen leidde zijn kleine broertje naar een zitplaats in het midden van het restaurant. De man kwam meteen weer in beweging. Hij liep niet als een klant naar de toonbank; hij bewoog zich in een lage, schaduwrijke baan en snelde door het zijgangpad om de afstand te overbruggen. Net toen de man nog maar vijf voet verwijderd was, stond een gast aan een tafel bij het raam op om te vertrekken, luid hoestend.
De man verstijfde onmiddellijk. Zijn hoofd schoot naar de klant toe en zijn lichaam kwam volledig tot stilstand. Zodra de vreemdeling voorbij was, deed de man een stap achteruit en verdween in de diepe schaduw die door het zelfbedieningsstation voor drankjes werd geworpen. Jasons hart bonkte tegen zijn ribben. De man was niet alleen aan het observeren – hij verstopte zich actief en vermeed de blik van mogelijke getuigen.