Darren had zijn baan bij Lennox & Vale gekregen dankzij Claire. Hij was bleek en boos van zijn laatste gesprek thuisgekomen, ervan overtuigd dat hij zijn kansen had verpest. Ze hadden hem gevraagd om ’s nachts een voorstel voor klantenbinding voor te bereiden en hij had geen idee waar hij moest beginnen. Claire herinnerde zich dat hij zijn aktetas naast de bank liet vallen en zei: “Ik kan dit niet. Ik ben er klaar mee.”
Dus zette ze koffie, opende zijn laptop en vroeg hem om de klant uit te leggen. Tegen middernacht had ze de basis gelegd voor de presentatie. Om twee uur ’s nachts had ze zijn rommelige aantekeningen herschreven tot duidelijke punten. Bij het ontbijt had Darren een gepolijst strategisch plan, drie zelfverzekerde antwoorden op moeilijke vragen en een schoon overhemd dat Claire had gestreken terwijl hij twee uur sliep.
Hij kreeg de baan. De eerste maanden bedankte hij haar voortdurend. Hij zei dat hij alles aan haar te danken had. Toen werden de complimenten minder. Toen verdwenen ze helemaal. Langzamerhand veranderde het verhaal. Darren werd de man die zich “alleen omhoog had gevochten” Claire werd de vrouw die “niet echt verstand van zaken had”