Door het aanhoudende gezoem scheurde hij de muur van zijn slaapkamer open... Wat hij daarbinnen aantrof, was volkomen onverwacht.

Larry was doodmoe, maar dolgelukkig. Hij had de afgelopen drie dagen besteed aan het verhuizen van de laatste dozen naar zijn nieuwe huis – een charmant, karaktervol huis dat nog wat opknapwerk nodig had. Het was de ultieme vrijgezellenwoning, maar voordat hij echt kon uitpakken en tot rust kon komen, moest het grondig worden schoongemaakt.

Op zondagmiddag bevond Larry zich in de hoofdslaapkamer, waar hij de dikke lagen stof aan het wegwerken was die de vorige huurders hadden achtergelaten. Terwijl hij de plinten afveegde, viel zijn oog op een oud, gietijzeren ventilatierooster dat laag aan de zijmuur was bevestigd. Het zat verstopt met decennia aan dikke spinnenwebben. Vastbesloten om elk stofdeeltje te verwijderen, pakte Larry zijn bezem. Hij maakte het metalen rooster los van de muur en duwde het borstelgedeelte diep in het donkere kanaal, waarbij hij krachtig aan de steel draaide en schudde om het vuil te verwijderen.

Plotseling klonk er een scherpe KNAL vanuit het diepste van de spouwmuur. Het klonk onmiskenbaar als brekend glas. Larry verstijfde, volkomen verbijsterd. De luchtkanalen waren gemaakt van zwaar plaatstaal. Waarom zou er in vredesnaam glas in zijn muren zitten?