De badkamer verborgen achter een houten deur
De badkamer zit achter een zware houten deur die eruitziet alsof hij in een oud huisje thuishoort en niet in een grot. Duw hem open en de ruimte voelt bijna onwerkelijk. De muren zijn nog steeds van steen, maar ze voelen hier lichter aan, verzacht door stoom, kaarsen en zorgvuldig geplaatste spiegels. Een eenvoudige inloopdouche past in de ronding van de grot, met water dat valt tegen donkere tegels die lijken op nat riviergesteente. De wastafel rust op een brokkelig houten aanrecht en daarnaast houdt Marta een klein vaasje met één verse bloem wanneer de tuin het toelaat.
Er is geen felle badkamerverlichting. Marta heeft daar een hekel aan. In plaats daarvan stralen kleine warme lampjes laag langs de muur, waardoor de kamer een spa-achtig gevoel krijgt zonder dat het er koud of opzichtig uitziet.
Het meest verrassende detail is de badkuip. Het is niet enorm, niet dramatisch en niet zo’n bad dat alleen ontworpen is voor foto’s uit tijdschriften. Het is diep, eenvoudig en geplaatst bij een kleine boogopening die uitkijkt op een privé stukje groen. In de zomer opent Marta het kleine raampje en luistert naar het gezoem van insecten terwijl ze haar voeten sopt.