De ingang is de eerste echte test. Wanneer Maya de deur opent, is er geen brede gang, geen goede ruimte om te pauzeren en geen zachte overgang van de buitenwereld. Ze stapt direct in de drukste kleine zone van het appartement. Hier trekt ze haar schoenen uit, zet ze haar tas neer, bereikt ze het keukentje en de douche. In een normaal appartement zijn dat aparte ruimtes. In het hare gebeuren ze allemaal binnen een paar stappen.
Maya heeft een routine ontwikkeld om binnen te komen zonder ergens tegenaan te botsen. Ze opent de deur, draait zich een beetje om, trekt een schoen uit, verschuift haar tas en trekt dan de andere uit. Als ze zich haast, herinnert het appartement haar er meteen aan dat er geen extra ruimte is voor achteloze bewegingen. Elk voorwerp moet met opzet worden neergezet. Een paar schoenen dat verkeerd staat kan de ingang blokkeren.
Naast de ingang bevindt zich de kleine keuken. Het is niet het soort keuken waar Maya ingrediënten kan uitstrooien en een lange maaltijd kan bereiden. Het is net genoeg voor eenvoudig eten, thee, instant noedels en het soort koken dat een drukke student na de les kan doen. Aan de andere kant is de kleine groene deur naar de doucheruimte, een detail dat bezoekers altijd opvalt. De deur ziet er bijna vrolijk uit, maar daarachter bevindt zich een van de meest compacte badkamers die je ooit hebt gezien.