Van kippenhok naar woonkamer
Daniel begon met het opruimen van alles wat de kippen hadden achtergelaten. Hij verwijderde kapotte nestkasten, oud gaas, verrotte planken en jarenlang opgehoopt vuil. Met handschoenen en een stofmasker aan werkte hij zorgvuldig door de stoffige binnenruimte heen. Een deel van het hout bleek verrassend stevig, maar andere delen moesten worden vervangen. Voordat hij geld uitgaf aan de verbouwing, liet hij het gebouw controleren om er zeker van te zijn dat het veilig als woning kon dienen.
In de maanden daarna veranderde het gebouw langzaam. Daniel versterkte de vloer, repareerde het dak, isoleerde de muren en plaatste degelijke ramen. Langs één muur richtte hij een kleine keuken in, met een gootsteen, een compacte koelkast en een tweepitsfornuis. Een gediplomeerde elektricien zorgde voor de bedrading, terwijl het sanitair en de afvoer werden aangepast aan de normen voor woonhuizen. Het oude kippenhok begon eindelijk op een klein huisje te lijken.
Ruimte was nog steeds een probleem. Daniel bouwde opberglades onder het bed, planken boven het aanrecht en een opklapbare tafel die tegen de muur kon worden geschoven. Laura schilderde het interieur in een warme crèmekleur en hing gordijnen voor de ramen. Toen ze hun tweedehands bank naar binnen droegen, stond ze in de deuropening en lachte. „Ik kan niet geloven dat ik dit zeg,” zei ze tegen Daniel, „maar het is eigenlijk best gezellig.”