Stel je voor dat je aan tafel gaat voor het avondeten, aan een tafel die is gemaakt van de kerkbanken waar mensen vroeger tijdens de zondagsdiensten op zaten. Dat is een deel van de charme van de eethoek van Whitney. De oude kerkbanken werden niet alleen boekenplanken; ze heeft ze ook hergebruikt om de eettafel en stoelen te maken. In plaats van de geschiedenis van het gebouw in een vitrinekast te verbergen, heeft ze die onderdeel gemaakt van een maaltijd.
Die keuze zegt veel over het soort huis dat ze aan het creëren is. Het is verleidelijk om een bijzonder gebouw zo te renoveren dat elke kamer eruitziet alsof hij rechtstreeks uit een meubelshowroom komt. Whitney heeft een andere weg ingeslagen: ze laat de originele materialen bepalen wat de nieuwe meubels zullen worden. Een eetset gemaakt van kerkbanken kan niet zomaar uit een willekeurig huis komen, en dat is precies de bedoeling.
Het vormt ook de verbinding tussen de eetruimte en de rest van de renovatie. De planken en het eetmeubilair hebben een gemeenschappelijke oorsprong, terwijl het keukeneiland zijn eigen verhaal heeft over gered kerkmeubilair. Geen van deze stukken hoeft er ongerept of gloednieuw uit te zien om hier thuis te horen. Juist hun vroegere leven maakt ze interessant. En als je denkt dat de grootste verrassingen grote ruimtes vereisen, bewijst de gastenbadkamer van Whitney het tegendeel.