Het huis van deze 91-jarige dame ziet er van buiten heel gewoon uit – maar de binnenkant zal je versteld doen staan

Ga terug naar 1962

Als je de woonkamer van Dorothy binnenloopt, is het alsof je in 1962 terechtkomt. Op de muren zit nog steeds het behang dat ze dat jaar zelf heeft uitgekozen: lichtroze met kleine gouden en grijze blaadjes. Het kamerbrede tapijt heeft een zachte roze kleur. Onder het raam staat een lange, lage bank in mintgroen, die nog steeds is bedekt met het doorzichtige plastic waarin hij werd geleverd. „We hebben het plastic erop gedaan op de dag dat hij werd bezorgd,” zegt Dorothy. „Earl zei dat we het eraf zouden halen voor een speciale gelegenheid. Ik denk dat die er nooit is gekomen.”

Langs de andere muur staat een lange hifi-kast van walnotenhout met een platenspeler onder het deksel, en daarboven hangt een gouden spiegel met zonnestraalmotief. Er staan twee lampen met geplooide roze lampenkappen, op de salontafel staat een glazen schaal met harde snoepjes en aan de muur hangt een ingelijste trouwfoto. Niets is verkleurd of kapot. Er ligt geen stof. Op het roze tapijt zijn nog steeds de verse strepen van de stofzuiger te zien. „We hebben ooit goede spullen gekocht en daar goed voor gezorgd,” zegt Dorothy. „Zo zijn we opgevoed.”

Katie plaatste die avond haar foto’s online. De volgende ochtend hadden duizenden onbekenden ze al doorgestuurd, en velen vroegen hetzelfde: alsjeblieft, wie het ook koopt, verander er niets aan. Tyler zegt dat verschillende mensen hem belden om te vragen of het plastic bij de bank hoort. Maar de woonkamer is nog niet eens het mooiste deel. Wacht maar tot je Dorothy’s keuken en haar badkamer op de volgende pagina ziet.