Wetenschap vs. geur – Wat gebeurt er echt?
Heeft deze “opgeklopte” logica enig wetenschappelijk gewicht? Artsen wijzen er vaak op dat er geen klinische gegevens zijn die bewijzen dat zeep een neurologische aandoening kan genezen. Onderzoekers hebben echter een paar fascinerende theorieën naar voren gebracht. De populairste heeft te maken met magnesium of het vrijkomen van ionen uit de geur van zeep. Veel traditionele zepen bevatten magnesium, waarvan bekend is dat het spierverslappend werkt. De theorie suggereert dat wanneer de zeep opwarmt tegen de lichaamswarmte, er sporen van het mineraal of essentiële oliën zoals linalool (te vinden in lavendel) vrijkomen, die door de huid worden opgenomen of ingeademd om het zenuwstelsel te kalmeren.
Een ander overtuigend argument is het “oma’s wijsheid” effect, ook wel bekend als het Placebo Effect. Onze hersenen zijn vaak gevoelig voor suggestie. Met andere woorden, als je hersenen geloven dat de aanwezigheid van de zeep de kramp zal stoppen, kan het parasympathische zenuwstelsel in werking treden, waardoor het stressniveau daalt en de waargenomen intensiteit van de RLS afneemt. Sommige experts suggereren ook dat de vluchtige organische stoffen (VOC’s) in de zeep de lokale zenuwen in de benen kunnen beïnvloeden.
Of het nu chemie is of gewoon een slimme truc van de geest, het “zeepeffect” is zo hardnekkig dat zelfs sommige artsen zijn gestopt met spotten en zijn begonnen met te zeggen: “Nou, het kan geen kwaad!”