Vrouw vindt nest van reusachtige mieren — waarna deskundigen ontdekken wat er nog meer in zit…

“Naar binnen, nu!” riep Owen. Mary pakte Pip’s mandje terwijl Owen een barrière over de deuropening spoot. De mieren bleven bij de lijn staan en kronkelden over elkaar heen terwijl er steeds meer onder de straatstenen vandaan kwamen. Vanuit het keukenraam zag Mary hoe de massa zich over het terras verspreidde. ‘Het lijken er wel heel veel te zijn!’ riep ze uit. Owen antwoordde zonder op te kijken. ‘Ja, misschien wel honderdduizenden.’

Hij belde het milieubureau en waarschuwde hen voor een invasieve kolonie. Terwijl ze wachtten, liet hij Mary foto’s zien van geïmporteerde vuurmieren. Die konden schade toebrengen aan de natuur, huisdieren aanvallen en zich verspreiden. “Maar de winters hier zouden zo’n grote kolonie toch moeten doden,” zei hij. Mary herinnerde zich iets vreemds. De sneeuw was onder de appelboom gesmolten, terwijl de tuin verder nog wit was.

Toen de mieren tot rust waren gekomen, ging Owen in beschermende kleding weer naar buiten. Hij stak een thermische sonde in de grond vlakbij de mierenhoop. De temperatuurstijging nam toe naarmate de sonde dieper doordrong. Hij deed dezelfde test naast het huisje en zag hetzelfde patroon. Mary keek vanuit de deuropening toe. ‘Zou het nest zoveel warmte kunnen produceren?’ riep ze. ‘Nee, dat zou nogal ongebruikelijk zijn,’ antwoordde Owen. Hij staarde naar de cijfers en vervolgens naar de met blauwe strepen dooradere grond. Iets onder de tuin hield de kolonie al jaren warm.