Babymeisje begon zich vreemd te gedragen — moeder plaatste een verborgen camera en legde een nachtmerrie vast!

Sarah leunde naar het scherm toe. Rebecca’s rechterhand verdween onder Lula’s schouders, terwijl haar linkerhand bij de borst van de baby rustte. „Wat doe je nou?” fluisterde Sarah achter haar bureau. Plotseling boog Lula zich zo sterk dat haar rug van de matras omhoog kwam. Haar hoofd draaide scherp weg. Vanuit de camerahoek leek het alsof Rebecca haar omhoog had getrokken en haar daar vasthield.

Lula’s benen verstijfden. Ze opende haar mond, maar er kwam aanvankelijk geen geluid uit. „Laat haar los,” zei Sarah, hoewel Rebecca dat niet kon horen. Rebecca hield beide handen op Lula, tilde haar vervolgens op en haastte zich de kamer uit. Sarah stond zo snel op dat haar stoel tegen de muur stootte. Een collega keek even haar kant op. ‘Alles in orde?’ ‘Nee, er is een noodgeval thuis,’ zei Sarah, terwijl ze al naar haar tas reikte.

Twee minuten later verscheen Rebecca alleen weer op het scherm. Ze trok het hoeslaken van het kinderbedje, rolde het strak op en droeg het weg. Sarah speelde het filmpje één keer af. Ze kon er nauwelijks naar kijken. De verwisselde kleren, de vochtige handdoeken, het huilen toen Rebecca binnenkwam – het leek plotseling allemaal met elkaar verband te houden. Ze belde Daniel terwijl ze naar de lift rende. ‘Ik heb iets op de camera gezien.’ ‘Wat dan?’ vroeg hij. Sarah slikte. ‘Ik denk dat Rebecca Lula pijn heeft gedaan. Ik ga nu naar huis.’