IJsbeer loopt steeds weer een dorp in het Noordpoolgebied binnen — en dan ziet ze wat er in zijn bek zit…

Nastya rende haar huis binnen en zette de kortegolfradio aan, waarbij ze de frequentie van de regionale hulpdienst instelde. Ze beschreef de wanhopige toestand van de ingesloten beer in allerijl aan de dienstdoende centralist. „We hebben geen dierenartsen voor wilde dieren in Dikson,” antwoordde de centralist door de zware atmosferische ruis heen. „We moeten specialisten vanuit de dierentuin van Moskou laten overvliegen.”

"Ze heeft niet veel tijd meer!" smeekte Nastya dringend in de plastic microfoon, terwijl ze uit het beslagen raam staarde. "Ze is ernstig uitgedroogd en sterft van de honger." De situatie werd met de minuut wanhopiger, terwijl de beer roerloos op de sneeuwbank lag. Elk uur zonder water bracht het jonge dier dichter bij een fatale orgaanfalen.

Tot overmaat van ramp trok er een zware arctische storm op boven de kust, waardoor alle regionale vluchten dreigden te worden stilgelegd. Dikke grijze wolken trokken in hoog tempo over de hemel en brachten hevige sneeuwval en gevaarlijke vliegomstandigheden met zich mee. Via de radio concludeerde het team van specialisten dat de beer zonder snelle medische hulp binnen achtenveertig uur zou sterven.